سابقه و هدف: با توجه به اینکه عملکرد دست با حس نوک انگشتان ارتباط بسیار نزدیکی دارد، انتخاب یک روش از میان انواع مختلف روش های بازسازی این ناحیه که بتواند حس نوک انگشت را در آسیب های نوک انگشتان به میزان بیشتری برگرداند، اهمیت زیادی پیدا می کند. دو روش Neurovascular island flap و VY flap روش هایی هستند که امروزه بیشتر مورد استفاده قرار می گیرند. این مقاله با هدف مقایسه این دو روش در برقراری حس نوک انگشتان آسیب دیده انجام گرفت.روش بررسی: تحقیق با طراحی کارآزمایی بالینی روی 70 بیمار 20 تا 40 ساله که دچار آسیب تروماتیک نوک انگشتان دست شده بودند و به صورت تصادفی در دو گروه 35 نفره قرار گرفتند، انجام شد. در گروه اول از روش VY flap و در گروه دوم از روش Neurovascular island flap جهت بازسازی استفاده گردید. تمام افراد مورد مطالعه، پس از یک سال از زمان عمل جراحی تحت معاینه قرار گرفتند و در هر بیمار حس تفکیک دو نقطه ثابت و متحرک اندازه گیری و ثبت گردید و نتایج درمان در انگشتان بیماران دو گروه مورد قضاوت آماری قرار گرفت.یافته ها: تحقیق روی دو گروه 35 نفری که از نظر عوامل دموگرافیک و نوع آسیب مشابه بودند، انجام گرفت. میزان بروز نکروز و عدم رضایت و محدودیت فلکسیون دو گروه مشابه بود. افزایش حساسیت انگشت گروه اول 54.8 و گروه دوم 93.5 درصد بود (p<0.0005).نتیجه گیری: برای برگرداندن حس نوک انگشتان آسیب دیده، روش Neurovascular island flap بطور معنی داری موفق تر از روش V-Y flap می باشد.

سابقه و هدف: با توجه به گزارشی که از موارد عارضه flap Loss در علم لیزیک و گزارشات متفاوتی که در موارد علل به وجود آورنده طرح درمان و پیش آگهی درمان، ابراز شده در این مقاله به معرفی دو مورد از این عارضه که در دو کلینیک مختلف در تهران ایجاد شده اقدام می گردد. مورد اول خانم 27 ساله با مشخصات چشم راست که قرنیه Flat داشته  OD= -9.75-2.75×177‎ْ K.R 41.86×168ْ 39.86×168ْ Avg 40.5 بیمار تحت عمل جراحی LASIK قرار گرفت. در حین عمل عارضه Free Cap و متعاقبا دچار flap Loss شده که بعد از درمان طبی در یک پیگیری 4 ساله بیمار دچار کدورت در مرکز قرنیه می باشد. مورد دوم خانم 38 ساله با مشخصات چشم راست که قرنیه Flat داشته OD= -9.50-1.0×77‎ْ K.R 42.06×77ْ 40.99×167ْ Avg 41.52 بیمار تحت عمل LASIK قرار گرفت. در حین عمل عارضه Free Cap ایجاد و به دنبال آن flap Loss ایجاد و درمان جراحی پیوند فلپ جدید از قرنیه Donor انجام گرفته که در آخرین پیگیری 16 ماهه قرنیه کاملا شفاف می باشد. نتیجه گیری و توصیه ها: در بیمارانی که قرنیه Flat داشته شانس Free Cap زیاد است و در مواردی که همراه با درجات بالای میوپی باشد، به علت Flat تر شدن زیاد بستر استرومای قرنیه بعد از لیزر درمانی احتمال Fix نشدن فلپ برروی بستر استروما و جابجایی و در نهایت flap Loss افزایش یافته که در صورت عدم پیوند فلپ، شانس کدورت قرنیه وجود دارد، گزارش تجربه همکاران را درخواست می نماید.

با توجه به روند رو به افزایش عمل DCR و تناقضاتی که در مورد استفاده از یک flap و یا دو flap وجود دارد و به منظور تعیین نتایج عمل با این دو روش بر میزان موفقیت در عمل جراحی DCR این تحقیق بر روی مراجعین به بیمارستان شهید لبافی نژاد تهران در بین سالهای 72-1367 انجام شده است.این تحقیق با استفاده از داده های موجود و با استخراج اطلاعات مندرج در پرونده بیماران انجام شده است و بیمارانی که با دوختن هر دو flap عمل شده بودند، با بیمارانی که با دوختن یک flap قدامی به تنهایی عمل شده بودند از نظر میزان موفقیت و مدت زمان عمل مقایسه شدند و با آزمون X2 و آزمون t مورد قضاوت آماری قرار گرفتند.تحقیق روی 153 بیمار انجام گرفت که تعداد 23 نفر به روش دو flap و 130 نفر به روش یک flap تحت درمان قرار گرفتند. بیماران هر دو گروه به لحاظ سن، جنس، محل انسداد، وضعیت اقتصادی و اجتماعی و مراجعه به یک مرکز باهم مشابه بودند. زمان عمل به روش یک flap 65±15.1 دقیقه و در روش 72±17.4 flap دقیقه بود (N.S). درصد موفقیت با دوختن هردو 82.6 flap درصد و با دوختن flap قدامی به تنهایی 82.3 درصد بوده است (N.S).باتوجه به عدم وجود تفاوت در میزان موفقیت دو روش فوق که در دو گروه مشابه صورت گرفته و طبعا به دلیل سهولت بیشتر عمل جراحی در روش یک flap، انجام یک تحقیق تجربی در گروههای جور شده برای تایید قطعی این یافته و توصیه می شود.

زمینه و هدف: هیپوسپادیازیس از شایعترین ناهنجاریهای مادرزادی سیستم ادراری تناسلی است که روش های ترمیمی متنوعی برای اصلاح آن وجود دارد. عمل TIP از متداولترین این روشها است و این مطالعه به مقایسه همزمانی روش TIP توام با فلپ های تونیکاواژینالیس و دارتوس دوبل (همراه با گرافت مخاط بوکال) می پردازد.مواد و روش کار: 43 بیمار دچار هیپوسپادیازیس وارد مطالعه شده و همگی تحت عمل TIP قرار گرفتند. بیماران بصورت تصادفی به دو گروه تقسیم شدند. در گروه اول از گرافت مخاط بوکال توام با فلپ دارتوس در 21 بیمار و در گروه دوم، فلپ تونیکاواژینالیس در 22 نفر استفاده شد. بیماران از نظر بروز عفونت زخم، چرخیدگی آلت، فیستول مجرا به پوست، تنگی مه آ، عوارض محل برداشت مخاط بوکال تحت نظر گرفته شدند. عدم موفقیت عمل به عنوان نیاز به تکرار اقدام جراحی در دوران بعد از عمل در نظر گرفته شد.یافته ها: عمل جراحی در 83.7% موارد موفقیت آمیز بود (100% گروه اول، 60% گروه دوم). 12 بیمار دچار عوارض شدند (3 بیمار در گروه اول و 9 بیمار در گروه دوم) که نیمی از آنها نیاز به عمل جراحی مجدد داشتند. 5 بیمار در گروه دوم دچار فیستول شدند، ولی این عارضه در گروه اول مشاهده نشد (P=0.048). تفاوت سایر عوارض در دو گروه قابل توجه نبود. تفاوت میزان موفقیت عمل جراحی در گروه اول نسبت به گروه دوم از نظر آماری معنی دار بود (P=0.021).نتیجه گیری: استفاده از گرافت مخاط بوکال حمایت شده با فلپ دارتوس بعنوان لایه ی دوم یک روش بی خطر با موفقیت بالا در درمان هیپوسپادیازیس است.

زمینه و هدف: پوشش نسج نرم در تروماها بخصوص در اندام تحتانی همواره مورد بحث بوده است. بخصوص در ناحیه ساق پا که دو استخوان اصلی متحمل وزن قرار گرفته و اغلب همراه نقص نسج نرم شکستگی هم دیده می شود این بازسازی دشوارتر می شود. به این منظور روش های مختلف معرفی و استفاده شده است که هر کدام مزایا و معایب خود را دارد. در ابتدا سعی می شد در اولین اقدام از ساده ترین روش استفاده شود، مثل انجام گرافت پوستی و در صورت عدم امکان از فلاپ استفاده شود. ولی بعدها با معرفی روش آسانسور ترمیمی لزومی به طی این مراحل نیست و می توان به عنوان اولین قدم از یک روش پیچیده ولی مناسب استفاده کرد. ما در این مطالعه سعی کرده ایم چند فلاپ ناشایعتر ولی با کارایی بیشتر را معرفی نماییم. معرفی مورد: در این مطالعه ضمن معرفی انواع فلاپ های روش های مورد استفاده شایع در نواقص ساق پا، این ناحیه را به سه ناحیه آناتومیک مجزا تقسیم کرده و فلاپ های مورد استفاده هر بخش را توصیف کرده ایم. سپس در این مطالعه چند مورد بیمار که با فلاپ های معرفی شده تحت درمان قرار گرفته اند را به اجمال توضیح داده ایم. نتیجه گیری: نتایج این مطالعه در بیماران نشان داد که فلاپ های مورد نظر اگرچه کمتر مورد توجه قرار گرفته اند، ولی نتایج آنها از نظر عملکردی و ظاهری با فلاپ های شایعتر قابل مقایسه است. این مطالعه تأکید دارد که لزوماً روش های شایع نباید به عنوان بهترین روش شناخته شوند و برای هر بیماری بر اساس شرایط موجود باید تصمیم گیری شود.